کارولاین پروکو: آیا در قمر زحل امکان حیات وجود دارد؟

متن سخنرانی :
دو سال پیش همینجا در TED من گفتم که ما به کمک فضاپیمای کاسینی در یکی از اقمار زحل به نام اینسیلیدس موفق به کشف یک منطقه ای شده ایم که به طور غیر طبیعی گرم تر از بقیه مناطق و به لحاظ جغرافیایی بسیار فعال است و در قطب جنوبی اینسیلیدس واقع شده است. این منطقه را در این شکل می توانید ببینید. این تصویر اولین تصویری است که فضاپیمای کاسینی در سال ۲۰۰۵ از اینسیلیدس تهیه کرد. این تصویر قطب جنوبی را نشان می دهد و شما منطقه معروف به پوست ببری را در این پایین می بینید. در این یکی تصویر که اخیرا در اواخر ۲۰۰۸ تهیه شده است همان منطقه را می بینید که در حال فرو رفتن در تاریکی است به خاطر اینکه اینجا نیم کره جنوبی است و معادل شروع پاییز و نهایتا زمستان در حال رخ دادن است.
من در آن موقع به شما گفتم که ما یک کشف اعجاب آور دیگر هم انجام داده ایم از کشفهایی که برای هر کس یک بار در کل عمرش رخ می دهد. ما فواره هایی را کشف کردیم که از همان قسمتهای قطب جنوب فوران می کنند و حاوی بلورهای آب به همراه بخار آب و ترکیبات آلی ساده هستند. مثل دی اکسید کربن و متان. در آن زمان که حدود دو سال پیش بود من به شما گفتم که ما حدس می زنیم که این فواره ها در واقع آبفشان هایی هستند که از چشمه های آب گرم یا ذخایر آب زیر سطحی منشاء می گیرند. در آن موقع ما در این مورد اطمینان نداشتیم. ولی نتایج حاصل از چنین کشفی یعنی اینکه محیطی در اینسیلیدس باشد که بتواند شیمی قبل از حیات را پشتیبانی کند و حتی شاید بتواند حیات را پشتیبانی کند آنقدر جذاب بود که در این دو سال ما بیشتر روی اینسیلیدس تمرکز کرده ایم.
و فضاپیمای کاسینی را بارها از نزدیک آن عبور داده ایم. و از نزدیک و حتی از دورن این فواره ها پرواز کرده ایم و از قسمتهای غلیظ تر این فواره ها رد شده ایم به طوری که حالا نتایج دقیق تری در مورد محتوی این فواره ها داریم. ما فهمیده ایم که ترکیبات آلی که در این فواره ها وجود دارد از آنچه ما در ابتدا فکر می کردیم پیچیده تر هستند. البته اگر چه در اینها آمینو اسید وجود ندارد ولی ما ترکیباتی مثل پروپان و بنزین، و سیانید هیدروژن و فرمالدهید در این فواره ها پیدا کرده ایم. و این بلورهای کوچک یخی که اینجا می بینید به نظر می رسد که اینها قطره های آب شور یخ زده هستند. این کشف نشان می دهد که نه تنها این فواره ها از آبهای زیر سطحی منشا می گیرند بلکه این آب ها در تماس با خاک و سنگ هستند. و این نشان دهنده وجود محیطی است که انرژی شیمیایی و مواد شیمیایی مورد نیاز برای حفظ حیات را شامل می شود.
این نتایج برای ما بسیار تشویق کننده بود. و حالا ما بیش از دو سال پیش اطمینان داریم که در حقیقت بتوانیم در اینسیلیدس، در قطب جنوبی، محیطی داریم که امکان حیات در آن وجود دارد. البته اینکه آیا آنجا حیات واقعا وجود دارد مساله دیگری است. برای روشن کردن این مساله باید صبر کنیم و امیدوار باشیم که بتوانیم باز هم فضاپیما هایی را در آینده نزدیک به اینسیلیدس بفرستیم که به طور خاص برای پاسخ به این سوال آماده شده باشند. ولی تا آن روز برسد من دوست دارم که شما روزی را تصور کنید که ما به زحل سفر کنیم و سری هم به اینسیلیدس بزنیم و از آبفشان های آنجا دیدن کنیم. فقط به این دلیل که ما می توانیم.
متشکرم
(تشویق)

دیدگاه شما چیست؟

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *